صد هزار کارگر خارجی؛ سه میلیون بیکار داخلی

همزمان با افزایش روز افزون بیکاری در افغانستان، مقام‌ها می‌گویند که در حال حاضر بیش از صد هزار کارگر خارجی در کشور مصروف کار هستند.

به گزارش رادیو آزادی، محمد قربان حقجو رییس این اتاق، روز دوشنبه در یک نشست خبری مشترک با معین وزارت کار و امور اجتماعی، از بیکاری افغان‌ها و مساعد شدن زمینه کار برای کارگران خارجی در کشور انتقاد کرد. او گفت:  بیش از سی و سه درصد اتباع فعال جامعه ما بیکار هستند، از 9 میلیون نفری که توانایی کار دارند شش میلیون آنان کار دارند و متباقی 3 میلیون شان بیکار هستند. در این شرایط ما اجازه بدهیم که از بیرون مردم بیایند و در افغانستان کار کنند در حالی‌که در افغانستان ما نیروی بیکار زیاد داریم.

در همین حال مقام‌های وزارت کار و امور اجتماعی می‌گویند که اقداماتی برای حل این مشکل روی دست دارند. معین این وزارت می‌گوید که از مجموع بیش از یک صد هزار کارگرخارجی در افغانستان، تاکنون نام 17 هزار تن‌شان در وزارت کار و امور اجتماعی ثبت شده‌اند.

حسام‌الدین همراه می‌گوید که این وزارت در نظر دارد به کارگران خارجی کارت توزیع کند. او گفت: «هدف پروژه توزیع جواز کار برای اتباع خارجی به شکل الکترونیکی تامین شفافیت و سرعت در اجرات است. هزینه این پروژه پانزده ملیون افغانی است، قیمت فی جواز برای یک سال 7500 افغانی است.به گفته وزارت کار و امور اجتماعی، پایین بودن ظرفیت کاری کارگران افغان یگانه دلیلی است که سبب شده تا شرکت‌ها، کارگران خارجی را به کار بگمارند. هشت صبح

Advertisements

افغانستان درسال 2012 مقام ششمین دولت ناکام دنیا را کسب کرد

براساس گزارش ‹فهرست دولت های ناکام در ۲۰۱۲، افغانستان مقام ششمین دولت ناکام در دنیا را کسب کرده است، این درحالی است که افغانستان در سال قبل در رده هفتم قرارداشت وامسال بجای اینکه وضعیت کمی بهبود پیداکند، یک قدم به عقب برگشته است.

این گزارش که هر سال از سوی ‹صندق صلح و مجله سیاست خارجی› نشر می‌شود، معیارهای چون موثریت حکومتداری، مشروعیت‌ دولتها در میان مردم، امنیت و دسترسی به خدمات عمومی را اساس بررسی وضعیت کشورها قرار می‌دهد.

افغانستان در چند سال گذشته همیشه در میان ده کشور نخست این فهرست قرار داشته و سال گذشته مقام هفتم را در این فهرست دریافت کرده بود. در فهرست امسال همچنان سومالی برای پنجمین سال پیهم با کسب مقام اول ‹ناکام‌ترین دولت› جهان خوانده شده است.

شش تا ازکشورهای ناکام دنیابه ترتیب مقام: اول سومالی، دوم کنگو، سوم سودان، چهارم چاد، پنجم زیمبابوه و ششم افغانستان. بی بی سی

خانه داره یک خانه، بی خانه ره صدخانه

بزرگان گفته اند که هرمثل و ضرب المثلی، برگرفته از تجربه ای است که درنتیجه واقعیت های تلخ و شیرین در سال های بس طولانی بوجودآمده است، ضرب المثل » خانه دار را یک خانه و بی خانه راصدخانه» از این امر مستثنی نیست.

تاکنون هیچ فکرکرده اید که جمله «خانه داره یک خانه، بی خانه ره صدخانه» چه معنی داره؟ منظورم شما نیستید!! شما احتمالا می فهمید، چون کسانیکه این وب نوشته را می خوانند، صد خانه ها هستند ویک خانه ها فرصت ندارند تا نوشته های چون من و شما را بخوانند.

بگذریم، امروز تقریبا همه چیز روبه انکشاف است، حتی این ضرب المثل هم انکشاف پیداکرده است، راویان گفته اند که نیا کان ما معمولا دارای یک خانه گلی بودند و بی خانه گان در پناه خانه آنها.

اما امروز چنانکه شاهد هستیم، خانه های گلی یک منزله به خانه های چندمزله، مزین با سنگ های قیمتی تبدیل گردیده است، تعداد آنها هم روبه انکشاف است. تأمل کنید، منظورم بدبینی به رونق و انکشاف شهر نیست، منظورم رشد و پیشرفت نیست، منظورم آثار و رونق تجدد و نوگرایی نیست؛ بله برهم خوردن مبادله ذیل است:

یک خانه = یک خانه ؛ کسیکه یک خانه داشت، خانه او به یک ویا چند آپارتمان، چند بلندمنزل، چند مرکزتجارتی و چندپلازا  تبدیل شده است که تعدادش به صد می رسد.

بی خانه = صد خانه ؛ تعداد خانه های را که بی خانه ها به کرایه و گرو در طول عمرشان می گرفتند، بطورغیرمنتظره به شدت کاهش یافته است.

دلایل متعددی دارد که من از چند نمونه آن ذکر می کنم و مابقی را به قضاوت شما می گذارم:1- یکی از مهمترین این عوامل، وجود استهلاک است که فرصت ادامه زندگی رانمی دهد، تا بی خانه ها رکورد صد را پوره نمایند. 2- دومین عامل فقر و تنگ دستی است که باعث سوء تغذی، عدم دسترسی به دارو و درمان و افزایش مرگ و میراست. 3- … به عهده شما است.

چه بایدکرد با کسانیکه از پرخوری میمرند وبا کسانیکه ازگرسنگی میمرند، چه باید کرد که پرخور قبل ازمرگش از مرک گرسنه باخبرشود!

افسانه برق و خراج

دراساطیر و افسانه های محلی شنیده بودم که درقدیم اژده های بوده باچندین سر و هرسردارای چندین چشم بوده است که درشب حرکت می کرده وازکیلومترها دورتر برق چشمایش مشخص بوده است، ازنورچشمان اژده ها مردم فرارمی کردند  و کسیکه فرارنمی کرده، توسط اژدها بلعیده می شده است.

حدود یک سال بیشتر است که در شهرکابل نیز نوعی اژده ها پیدا شده است، که صدها دهان وصدها چشم دارد و معمولا در تاریکی شب ظاهر می گردد، در داخل شهر تقریبا هیچ کسی ازدسترس آن خارج نیست، اما هر دوماه خراج می گیرد، خراج آن بدون حساب و کتاب برسر خانه تقسیم می گردد، چنانکه در دوماه اخیر این خراج چنان تورم کرده که باعث شکستن چندین کمر گردیده است.

امروزه این افسانه به شکل ونام دیگری به واقعیت تبدیل گردیده است، در شهرها به آن برق می گویند، نواسان زیاد دارد و هربار دها تلویزیون، کمپیوتر، یخچال وسایر وسایل برقی را به نابودی می کشاند.

زبان درازی دارد که در قطعات کوچکتر به نام بیل به مردم مراجعه میکند و هیچ کس ازظلم آن گریزی ندارد، چنانکه گویند: ماموری بادریافت ماهانه 2800 افغانی از حکومت این زمانه ! چگونه خراج این اژده هاراکه هرماه دوبرابر معاش وی است پرداخت نماید!!!!؟

فقرما و کشف معادن هزارمیلیارد دالری!!؟؟

 هرروز خبر ازکمک میلیون ها و ملیارد هادالر کمک جامعه جهانی را ازرسانه می شنویم و می بینیم، هر روز شاهد امضای قراردادهای مهمی کمک های خارجی برا افغانستان در عرصه های مختلف هستیم. درست است، کشور ما دارای معادن سرشار از مواد کمیاب و نادر است، لاجورد، زمرد، طلا، اورانیوم، لیتیوم، آهن، مس، آهک، سنگ مرمر، نفت، گاز، ذغال سنگ و … است. ادامهٔ این نوشته را بخوانید

نان، تورم و جیب پور!!!

نان، تورم و جیب پور!!! وقتیکه یک بوری آرد 800 افغانی بود، نان دانه 5 افغانی بود، وقتی که آرد بوری 1800 شد، قیمت نان 10 افغانی شد، ولی حالا که بوری آرد 800 الی 1000 افغانی شده است، بازهم قیمت نان 10افغانی است، البته نوعی از نان که کمیاب هم است، 5 افغانی است، وزن آن ازبس که خرد است، نانوایی ها پخت نمی کنند. بیش از 90 درصد مردم افغانستان زیر فقر هستند، برای خرید نان خشک برای سیر کردن فامیل خود مشکل دارند، حتی مقامات ذیربط به همین اکثریت هم توجه ندارند که ازگرسنگی هلاک می گردند؟! خدیا برحال ما رحم کن!

توکه ماشین شیشه سیاه و دسترخان پر داری

گفتیم که حکومت کمونیستی است، گفتیم که حکومت دست نشانده است، گفتیم که حکومت نداریم و صد های چیزی دیگر… حکومت هم پیداکردیم، رای هم دادیم و انتخاب هم کردیم دیگه چه می خواهیم؟!!!!!  ادامه مطلب…