زنان درحاکمیت

نخستین زنان حکومتی تقریبا در سال 3000 قبل از میلاد در مصر باستان ظهور کردند،تقریبا در سال 2500 قبل از میلاد یک زن در شهر – دولت «اور» در میسوپوتامیا فرمانروایی می کرد. در بعضی از کشور های جهان، به طور مثال در عربستان سعودی، زنان هنوز هم حق شركت در انتخابات را ندارند. در پیرو این حق صرف در سال 1977، در سوییس در سال 1971 و در جاپان در سال 1945 در اختیار زنان گذاشته شد.

نخستین زنی که شامل حکومت  گردید، عبارت از نینا بینگ بود که رهبری وزارت معارف دنمارک را در سال 1924 به عهده گرفت.در سال 1960 سیرواموبند را نایکا سريلانكايي، نخستین نخست وزیر زن در جهان گردید. وی در انتخابات سرتاسری ملی پیروز گردید.در سال 1974 ایزابیل پیرون، نخستین رییس جمهور زن در ارجنتاين گردید.

امروزه در جهان تنها در دو کشور اندورا و عربستان سعودی است که زنان در آن هیچ گاه در حکومت شامل نشده اند. حتا در دژ مردان یعنی واتیکان، زن یکبار سمت معاون وزیر را عهده دار گردیده است.

در سال 1999 برای نخستین بار در جهان در سویدن تعداد وزیران زن از تعداد وزیران مرد فزونی کرد (11 مقابل 9 ).

در حال حاضر در ترکیب سازمان ملل متحد 192 دولت شامل می گردند، كه 19كشور آن توسط زنان رهبری می گردد.

بر طبق آمار سازمان بین المللی «بین پارلمانی» كه به تاريخ 30 نوامبر سال 2006 انجام شده است ، زنان 17.2درصد کرسي هاي سنا و 2،15 درصد کرسی های مجالس نمايندگان را گرفته اند.

بیشترین نمایندگان زنان در کشورهای اسکاندونیایی بوده است؛ یعنی 8،40 درصد در هر دو مجلس، در امریکای جنوبی و شمالی. این شاخص در کشورهای اروپایی (بدون محاسبه اسکاندونیا) به 21،7 درصد، در افریقای جنوبی 17،4، در آسیا به 16،4 درصد و در دولت های عربی به 9،3 درصد رسیده است.

در 19 کشور جهان زنان بیشتر از 30 درصد کرسی های پارلمانی را در اختیار دارند. ریکورد داران در این مساله عبارت از کشورهای رواندا (48.8 درصد)، سویدن (45.3 درصد)، ناروی (37.3 درصد)، فنلند (37.5درصد) افغانستان (28 درصد) و دنمارک (26.9درصد)، می باشند. ایالات متحده امریکا در این لیست صرف مقام (83) را دارا می باشد.

پارلمان های 11 دولت، هیچ نماینده زن ندارند. این کشورها بحرین، قرغيزستان، مکرونیزیا، نایرو، نیپال، پلاو، سینت – کیتس و نیویس، عربستان سعودی، جزایرسلامون، تووالو و امارات متحده عربی می باشند.

مجمع اقتصادی جهانی درجه بندی اقتصاد 58 کشور جهان را بر اساس آن که دولت های منفرد از استعداد های زنان چگونه استفاده می کنند، ترتیب نموده است. این درجه بندی بر اساس پنج شاخص مشارکت اقتصادی (به چه تعداد زنان در فعالیت های اقتصادی اشتراک دارند)، فرصت های اقتصادی (برای زنان کدام نقش در کار فراهم گردیده است)، حاکمیت سیاسی (زنان در فعالیت های سیاسی و اجتماعی چقدر متنفذ و شامل هستند)، تعلمیم و تربیت (سهمیه زنان در تحصیلات عالی، متوسطه، حرفه ای و…) و صحت و خوشبختی (آیا فرق میان مردان و زنان در کیفیت زندگی، دسترسی به سیستم صحي و غیره موجود است)، ترتیب گردیده است.

این درجه بندی نشان داد که بهترین شرایط برای زنان در سویدن، ناروی و ایسلند فراهم گردیده است. در میان دولت های شوروی سابق بهترین نتایج را لاتویا (مقام 11) و لیتویا (مقام 12) احراز نموده اند. ایستونیا در مقام 15، روسیه در مقام 31 (سایر کشور های اتحاد شوروی سابق در درجه بندی اشتراک نورزیده) قرار دارند. ایالات متحده امریکا مقام 17 را احراز نموده است. بریتانیای کبیر مقام 8، فرانسه مقام 13، پولند مقام 19، چین مقام 33، اسراییل مقام 37 و جاپان 38 را احراز نمودند، سه موقف آخری را مصر، ترکیه و پاکستان دارا می باشند.

 مترجم: داکتر رفیع الله بیدار

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.